Υπνική άπνοια

Άπνοια ύπνου λέγεται η διακοπή της αναπνοής κατά την διάρκεια του ύπνου, που διαρκεί περισσότερο από 10 δευτερόλεπτα.

Ως Σύνδρομο Άπνοιας στον Ύπνο (ΣΑΥ) θεωρείται η παρουσία συγκεκριμένης κλινικής συμπτωματολογίας, παράλληλα με την ανεύρεση παθολογικού αριθμό επεισοδίων, αποφρακτικών κυρίως απνοιών και υποπνοιών. Η σημερινή ονομασία του συνδρόμου είναι εξέλιξη του επί σειρά γνωστού «συνδρόμου Pickwick».

Τύποι διαταραχών της αναπνοής στον ύπνο:

1. Άπνοια
Διακοπή της αναπνοής (ροής του αέρα) πάνω από 10 δευτερόλεπτα

Είδη απνοιών:
Κεντρικές: Διακοπή ροής του αέρα & έλλειψη αναπνευστικών κινήσεων θώρακος – κοιλίας
Αποφρακτικές: Διακοπή ροής του αέρα με αναπνευστική δραστηριότητα είτε του θώρακα είτε της κοιλίας είτε αμφοτέρων
Μικτές: Η άπνοια αρχίζει ως Κεντρική & συνεχίζει ως Αποφρακτική
2. Υπόπνοια
Μείωση της ροής του αέρα πάνω από 50% ή αντίστοιχη ελάττωση των αναπνευστικών κινήσεων θώρακος – κοιλίας & πτώση του κορεσμού Ηb πάνω από 4%.

3. Αφύπνιση
Πρόσφατα από την Αμερικανική εταιρεία μελέτης διαταραχών του ύπνου συστήθηκε η προσθήκη της έννοιας της αφυπνίσεως (arousal), δηλαδή της μεταπτώσεως σε ελαφρύτερο στάδιο του ύπνου ή σε εγρήγορση.

Τί σημαίνει υπνική άπνοια;

Ως (σημαντική) υπνική άπνοια χαρακτηρίζεται κάθε διακοπή του αναπνευστικού κύκλου για περισσότερο από 10 δευτερόλεπτα.

Άπνοια συμβαίνει όταν τα φαρυγγικά τοιχώματα συμπέσουν, και αποφραχθεί τελείως η αναπνοή, σε αντίθεση με το απλό ροχαλητό, όπου η απόφραξη του αεραγωγού είναι μερική.

Ο αριθμός των απνοιών ανά ώρα ύπνου λέγεται απνοϊκός δείκτης, και αποτελεί ένα μέτρο της βαρύτητας του υπνοαπνοϊκού συνδρόμου. Δείκτης μικρότερος του 5 γίνεται δεκτός κατά σύμβαση ως φυσιολογικός.

Άλλα κριτήρια βαρύτητας του υπνοαπνοϊκού συνδρόμου είναι ο βαθμός του αποκορεσμού της αιμοσφαιρίνης σε οξυγόνο, το ποσοστό του χρόνου κατά τον οποίον παραμένει αποκορεσμένη η αιμοσφαιρίνη, και φυσικά η βαρύτητα των συμπτωμάτων του ασθενούς.

Συναφής με την έννοια της άπνοιας είναι και η υπόπνοια, η πρακτική σημασία της οποίας είναι ίδια με της άπνοιας.

Μεγάλη διαγνωστική σημασία έχει η διάκριση των απνοιών σε κεντρικού τύπου και αποφρακτικού τύπου. Οι άπνοιες κεντρικού τύπου είναι αποτέλεσμα δυσλειτουργίας του αναπνευστικού κέντρου, ενώ οι αποφρακτικού τύπου οφείλονται σε σύμπτωση και απόφραξη του αεραγωγού του φάρυγγα / λάρυγγα. Συχνά οι δύο αυτοί τύποι συνυπάρχουν.

Τί σημαίνει υπνοαπνοϊκό σύνδρομο; Είναι το ίδιο με τις άπνοιες;

Μερικές φορές, ενώ είναι σίγουρο ότι υπάρχει βαρύ ροχαλητό με άπνοιες, ο ασθενής δεν παρουσιάζει συμπτώματα. Αυτό παρατηρείται κυρίως, αλλά όχι μόνο, σε υπερήλικες ασθενείς.

Μιλάμε για υπνοαπνοϊκό σύνδρομο μόνο όταν υπάρχουν συμπτώματα, ως αποτέλεσμα του ροχαλητού και των απνοιών. Στις περιπτώσεις με απλό βαρύ ροχαλητό, ή ακόμη και με άπνοιες, χωρίς όμως συμπτώματα και χωρίς αποκορεσμό της αιμοσφαιρίνης, μιλάμε για το Σύνδρομο Αυξημένης Αντιστάσεως του Αεραγωγού.

Είναι αθώο σύνδρομο, αλλά χρειάζεται παρακολούθηση, διότι μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να μεταπέσει σε υπνοαπνοϊκό σύνδρομο, οπότε θα χρειάζεται αντιμετώπιση. Στο υπνοαπνοϊκό σύνδρομο δεν είναι ασυνήθιστο, για παράδειγμα, να διακόπτεται η τροφοδοσία του ασθενούς με αέρα για 20 δευτερόλεπτα κάθε λεπτό!!!

Είναι περίπου σαν να στραγγαλίζεται κάποιος με δόσεις, ή σαν να περνά το 1/3 του χρόνου πού κοιμάται σε ελεύθερη κατάδυση…

Θεραπευτική αντιμετώπιση

Σύμφωνα με τις τελευταίες νέες απόψεις, αξίζει να επισημάνουμε ότι η Αμερικανική Ακαδημία Ιατρικής Ύπνου συνιστά τις ενδοστοματικές εφαρμογές, ως θεραπεία πρώτης γραμμής για την αγωγή της ήπιας έως μέτριας μορφής υπνικής άπνοιας και του ροχαλητού, και για τις σοβαρότερες μορφές των πασχόντων, στους οποίου η θεραπεία με CPAP έχει αποτύχει.

EnglishGreek